Home > European Union, Hellas > Το σενάριο Κομπαγιάσι Μάρου αλά ελληνικά

Το σενάριο Κομπαγιάσι Μάρου αλά ελληνικά

May 13, 2012

 

Στην περίπτωση του σεναρίου Κομπαγιάσι Μάρου ο κάθε ασκούμενος ή πρωταγωνιστής γνωρίζει ευθύς εξ αρχής οτι σε ενα τέτοιο σενάριο δεν υπάρχει πιθανότητα νίκης. Το Κομπαγιάσι Μαρου σεναριο ειναι το σεναριο της ηττας και της αποτυχιας στο οποίο ο καθε ασκουμενος και πρωταγωνιστης καλείται να αποφασισει και να επιλέξει την επιλογή με τις μικρότερες απώλειες και το μικρότερο παθητικό. Εκει ειναι η επιτυχια!

Στην δική μας περίπτωση,η χώρα βρίσκεται τα τελευταία χρόνια εν μεσω ενος Κομπαγιάσι Μάρου σεναριου στο οποίο οι πρωταγωνιστές των αποφάσεων αλλα και ολοι εμεις καθε φορα πρεπει να αποφασισουμε και να επιλεξουμε την λιγοτερη επώδυνη λύση. Βρισκόμαστε στο μεσο του τουνελ και το φως στην αλλη ακρη του τουνελ ακομη δεν το εχουμε δει. Η εξοδος απο το τουνελ φαινεται να ειναι παρα-παρα πολυ μακρια.

Υπο αυτες τις συνθήκες τα φαινόμενα παραίτησης, κόπωσης και αγανάκτησης έχουν ενισχυθεί σε όλα τα κοινωνικά και επαγγελματικά στρώματα και τελικά έχουν αποτυπωθεί με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο στα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών. Κάτι το οποίο ήταν και αναμενόμενο. Όμως εδω δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα πράγματα και πάλι δεν έχουν αλλάξει, καθώς οι νεοι πρωταγωνιστές που έχουν λάβει την εκλογική εντολή πρέπει να συνεχίσουν και με την σειρά τους να κλείσουν το ελληνικό Κομπαγιάσι Μαρου σεναριο με τις λιγοτερες δυνατές απώλειες και επωδυνες λύσεις για την χώρα. Το παιχνιδι συνεχίζεται λοιπόν.

Στο παιχνιδι αυτο, στην ατελείωτη αυτη παρτιδα ποκερ παίζεται το μελλον της χωρας μας, το δικό μας μελλον αλλα και των παιδιων μας. Ο μεγαλος νικητης των εκλογων ηταν η ακρα αριστερά ή ας το πουμε αλλιώς η ευρύτερη αριστερά. Εμενα προσωπικά απο ιδεολογική αλλα και απο κοσμοθεωρητική άποψη με χωριζουν ολόληροι ωκεανοί απο την αριστερα και απο ολα αυτα που εν τελει εκφραζει ή προσπαθεί να επιτυχει, εν τουτοις  η επιτυχια ή η αποτυχία της χωρας θα μας παρασυρει όλους κατα τον ενα ή τον άλλο τρόπο στον βυθό του ωκεανού και για αυτον τον λόγο εχω μερικές συστάσεις στους νεους ταλαντουχους πολιτικούς της αριστερας που κερδισαν τις εκλογές και την φωνη ενος μεγαλου μερους του εκλογικού σώματος.

Με απειλές και εκβιασμούς στο ευρωπαϊκό πεδίο ή με δηλώσεις κομπασμού για την εσωτερική κατανάλωση στα ελληνικά μέντια, οι της αριστεράς απλά κάνουν τα πράγματα για την χώρα ακομη πιο άσχημα απο οσο ειναι  και απειλούν με αυτον τον τρόπο να τινάξουν στον αερα τις τεράστιες προσπάθειες των τελευταίων χρόνων. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι δηλώσεις στελέχους του Συριζα στην σημερινή Κυριακάτικη έκδοση της Telegraph *Ηνωμένο Βασίλειο.

Στην όποια κυβέρνηση τελικά σχηματισθεί αλλα και στα στελέχη των μεγάλων κυβερνητικών κομματων θα συνιστούσα και θα υποστήριζα την πολιτική εύρεσης λύσης η οποια θα στοχεύει και θα επιδιώκει να το κατορθώσει μεσα απο ενα κοινο ευρωπαϊκο framework.

Υπαρχει η πιθανοτητα και η δυνατοτητα να το επιτυχουμε αυτο; Η απάντηση ειναι ναί. Αλλα για να το κατορθωσουμε θα πρεπει να οπλισουμε και να βοηθησουμε όλους εκεινους στην Ευρωπη οι οποιοι εχουν καταλάβει οτι με την παρουσα πολιτική που ακολουθεί η Ευρωπη δεν υπαρχει κανενας τροπος για εξοδος απο την κρίση. Για παραδειγμα στους χθεσινους γερμανικούς Financial Times υπήρχε σχετικό άρθρο και το οποίο ο αρθογράφος το εκλεισε με την εξης πρόταση:

Αυτό που οι Έλληνες και οι άλλοι(νοτιο-ευρωπαίοι)  χρειάζοντε ειναι ρεαλιστικοί στόχοι, όπως λ.χ. η μεσοπρόθεσμη μείωση στα ελλείμματα. Δεν χρειάζοντε πειράματα στα οποία είναι σαφές από την αρχή ότι θα λυγίσουν κατω υπο το βάρος των φορτίων. Μόνο τότε είναι λογικό και μπορεί να απαιτείται αυστηρή συμμόρφωση (απο τους Ελληνες και νοτιο-ευρωπαίους). Είναι παράλογο να κατηγορούμε τους Έλληνες τώρα οτι δεν έχουν κάνει τα αδύνατα δυνατά. Διαφορετικά αργά ή γρήγορα, θα παραιτηθούν απο τις προσπάθειες που καταβάλλουν και θα προχωρήσουν σε μια ανεξέλεγκτη έξοδο απο το Ευρώ και η οποία, όμως, θα μπορούσαμε εύκολα να μας οδηγήσει όλους στην άβυσσο”.

Εμεις για παραδειγμα θα μπορούσαμε να προσθέσουμε στην παλέττα της επιχειρηματολογίας μας ότι η ταχύτητα της δημοσιονομικής εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης, που μας ζητάνε οι εταίροι μας, έχει τα όρια της. Απο ενα σημείο και μετά απλά ειναι αδύνατη η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων όταν αυτοί θα πρέπει να επιτευχθούν σε μεγάλο μέγεθος και εύρος σε παρα πολύ μικρο χρονικό διάστημα. Για την ενίσχυση της επιχειρηματολογίας μας μπορούμε να κάνουμε κάλλιστα χρήση συγκεκριμένων μελετών που έχουν γίνει ανα τον κόσμο και το επιβεβαιώνουν.

Ενα τετοιο παράδειγμα εινα μια μελέτη της Goldman Sachs, με τον τιτλο : The speed limit of fiscal consolidation (Το όριο ταχύτητας της δημοσιονομικής εξυγίανσης).  Την μελέτη αυτη μπορειτε να την κάνετε λήψη και ανάγνωση κατευθείαν απο την ιστιοσελίδα της Goldman Sachs απο τον παρακάτω σύνδεσμο: Goldman Sachs – The speed limit of fiscal consolidation.
[New York Central Twentieth Century Limited steam locomotive 5453]

Advertisements
%d bloggers like this: