Home > Economy news, Hellas > Πως φτάσαμε στην ιδέα του Επιτρόπου.

Πως φτάσαμε στην ιδέα του Επιτρόπου.

February 1, 2012

Στα ελληνικά ΜΜΕ αλλα και στο ιντερνετ τη σήμερον ημέρα γράφονται και λέγονται πολλά αναφορικά με την ιδέα του Επιτρόπου που έριξε η Γερμανία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την αντιμετώπιση της περίπτωσης του ελληνικού χρέους. Το ερώτημ είναι τωρα πως φτάσαμε εδώ;

Απο τις γνώσεις μου στο γερμανικό οικονομικό δίκαιο και την πρακτική εφαρμογή του σε οικονομικές αντιδικίες και σε περιπτώσεις διευθέτησης χρεών θα δείξω πως οι γερμανοί έφτασαν στην ιδέα του Επιτρόπου.

Η λέξη Επίτροπος  που κάνουμε χρήση στην ελληνική γλώσσα είναι τόσο γενική και αόριστη, πολυ περισσότερο δε σε θέματα οικονομικών, που αφήνει παρα πολλά να εννοηθούν με αποτέλεσμα ο καθένας να καταλήγει στο δικό του συμπέρασμα. Στην Αυστρία και στην Γερμανία (και στην Ελβετία κατα έναν όμοιο τρόπο ακόμη) όταν ενα φυσικό πρόσωπο ή ενα πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου σε μορφή επαγγελματία,επιχείρησης και εταιρίας αδυνατούν να καλύψουν ή να αποπληρώσουν τα χρέη τους, για τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν συγκεκριμένες νομικές και δικαστικές διαδικασίες που θα διευθετύσουν την όλη διένεξη.

Για να γίνω πιο κατανοητός θα δώσω ένα πράδειγμα απο την οικονομική πραγματικότητα στην Αυστρία και την Γερμανία. Ας υποθέσουμε οτι η κα Ελλη ειναι χρεωστης απέναντι σε 10 πιστωτες και αδυναμεί να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις ή τις δοσεις των οφειλών της απέναντι τους. Κάποιοι απο τους πιστωτές ή όλοι τους αρχίζουν να χάνουν την υπομονή τους και στέλνουν στην κα Έλλη τρεις ειδοποιήσεις αποπληρωμής (Mahnungen) τις οποίες και πάλι η κα Έλλη δεν μπορεί να τις καλύψει.

Τώρα οι πιστωτές έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους και καταφεύγουν σε αρμόδιο δικαστήριο μεσω του οποίου απαιτούν τα χρήματα τους. Το δικαστήριο στέλνει στην κα Ελλη μια ειδοποίηση (Forderungsbescheid). H κα Έλλη πάει στο δικαστήριο και στην περίπτωση της καταθέτει ενα πλάνο αποπληρωμής των χρεών της (Schuldenbereiningunsplan) και το οποίο ας πούμε γίνεται αποδεκτό και απο τους πιστωτές και απο το δικαστήριο.

Τώρα ερχόμαστε στην πολύ ενδιαφέρουσα πρίπτωση όπου η κα Έλλη ουτε αυτο το πλάνο αποπληρωμής (Schuldenbereiningunsplan) μπορεί  να καλύψει. Η υπόθεση τωρα καταλήγει και πάλι στο δικαστήριο, όπου εκεί το δικαστήριο αποφασίζει για ενα πλάνο αποπληρωμής (Entschuldungsverfahren / Entschuldungsplan) με την χρήση και διαμεσολάβηση ενός ενδιάμεσου Επιτρόπου (Treuhänder – Treuhandverfahren). O έμπιστος διαχειριστής (Treuhänder) ή αλλιώς Επίτροπος που εχει ορισθεί απο το δικαστήριο έχει στο γραφείο του όλες τις οφειλές και απαιτήσεις των πιστωτών και όλα τα στοιχεία εισοδήματος και περιουσίας της κας Έλλης και με βάσει όλα τα στοιχεία καταλήγει και διευθετεί τι,πως,ποτε και κατα ποιον τρόπο απο τα εισοδήματα και την περιουσία της κας Ελλης θα χρησιμοποιηθεί για να αποπληρωθούν τα χρέη της.

Προς αποσαφήνηση, ένας Treuhänder/Επίτροπος δεν είναι ουτε δικαστικός κλητήρας, ούτε κάποιος  που απολαμβάνει κατα 100% το δίκαιο διαχείρισης μιας περιουσίας για την εξώφληση χρεών. Αυτός ο τελευταίος στα γερμανικά λέγεται Insolvenzverwahlter, στην δε Αυστρία  Masseverwahlter.

Όπως η κα Ελλη στο παραδειγμα μας, η Ελλάδα τις προβλεπόμενες συμφωνίες και υποσχέσεις του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου πλάνου για δομικές αλλαγές και για εξυγίανση της ελλληνικής οικονομίας με μεταρρυθμίσεις και με παράλληλο άνοιγμα της αγοράς των επαγγελμάτων κατα μεγάλο μερος δεν τις έχει τηρήσει ή προχωρά με παρα πολύ αργό ρυθμό. Ας ευχαριστούμε τους πολιτικούς μας για αυτην την εξέλιξη, οι οποίοι μάλιστα απαντούν με μέτρα αυξήσεων και λιτότητας ώς αντίποδα του πλανου μεταρρυθμίσεων και εξυγίανσης. Και το οποίο φυσικά δεν δουλεύει.

Οι πιστωτές μας με επι κεφαλής την Γερμανία έχουν χάσει την εμπιστοσύνη και την υπομονή τους με τους έλληνες πολιτικούς και ζητούν και επιδιώκουν την χρήση ενός έμπιστου τρίτου επιτρόπου, ο Treuhänder του παραδείγματος μας, ο οποίος θα έχει στο γραφείο του όλα τα στοιχεία με τα χρέη και τα εισοδήματα της ελληνικής οικονομίας και θα συναποφασίζει ή θα ασκεί βετο σε αποφάσεις κατανομής των εσόδων του ελληνικού κράτους.

Το πρόβλημα με αυτην την πρόταση έγγυται στο οτι η Ελλάδα δεν ειναι η κα Έλλη, ουτε ενα πρόσωπο νομικού δικαίου σε μορφή επιχειρηματία, επιχείρησης ή εταιρίας. Η Ελλάδα είναι χώρα με εκλεγμένα πρόσωπα και με θεσμοθετημένα όργανα και υπηρεσίες για την διαχείριση των δημοσιονομικών της. Και εδω ειναι το μεγαλο αγκαθι.

Κακα τα ψέμματα οι εταίροι χάσαν την εμπιστοσύνη και την υπομονή τους με τους πολιτικούς στην Ελλάδα.

Lounge or music room, looking aft [Mauretania]

Advertisements
%d bloggers like this: